بسم الله الرحمن الرحیم

خب مثل اینکه آرام آرام به روزهای پایان تحصیلات در دوره کارشناسی حقوق نزدیک می شویم. برای یک دانشجوی حقوق ، ترم 7، می تونه مشخص کننده خیلی چیزها باشه... اینکه آیا در کنکور ارشد شرکت کند یا در آزمون های وکالت، قضاوت، دفتر اسناد رسمی و ..... بخت خود را بیازماید. خیلی از دوستان هم دوره ای ، دفترچه کنکور ارشد را خریداری کرده اند ...بعضی ها با اطمینان از قبول شدن حرف می زنند و برخی دیگر هدف خود از شرکت در این آزمون را ارزیابی داشته های علمی خود عنوان می کنند و برخی دیگر همچون نگارنده اصلا دفترچه کنکور ارشد را خریداری نکرده و فعلا بی خیال ارشد شده اند... تحصیلات تکمیلی و ارتقاء مدرک تحصیلی فی نفسه چیز خوبی است اما نه به هر قیمتی... خب وقتی می بینی کسانی که همین دروس دوره کارشناسی را به زور پاس می کنند اما دفترچه کنکور ارشد را گرفته اند و با استفاده از برخی سهمیه ها امید قبولی شان بالاست چه چیزی جز مدرک گرایی مفرط جامعه ایرانی به ذهن خطور می کند... آیا  یک فوق لیسانس حقوق، کارشناس ارشد حقوق است و یا یک لیسانس حقوق ، کارشناس حقوق است؟  صد البته  بسیارند کارشناسان ارشد حقوقی که شایسته عنوان کارشناس ارشد هستند اما به هر حال هستند کسانی  که به سبک مکتب ک.ر.د.ا.ن.یسم مدرک پشت مدرک گرفته اند و دکترای افتخاری را با عنوان دکترای اصلی، به جامعه نشان می دهند. جدیدترین مدعا بر این قضیه به نقل از روزنامه کیهان تشکیک نمایندگان مجلس شورای اسلامی در مدارک تحصیلی آقای رحیمی معاون اول رییس جمهور می باشد. به هر حال خدا رحم کند به ما مستضعفان فی الارض که لاحول لنا و لا قوه الا بالله العلی العظیم. نکته جالبی که در میان دوستانم دیدم این بود که اکثرا برای ارشد ، گرایش حقوق خصوصی را انتخاب کرده اند و چند نفر نیز حقوق جزا را، زیرا به گفته خودشان منابع جزا کمتر است!!!! و دیگر گرایش ها انگار برای انتخاب نشدن قرار داده شده اند ... ای بابا من هم چه دل خوشی دارم ها!!!! حقوق بین الملل، بشر ، محیط زیست، خانواده و .... به چه درد جامعه ایرانی می خورد؟ بریم حقوق خصوصی را بخوانیم تا پول پارو کنیم!!!! خود من هم اگر خواستم برای ارشد امتحان بدم حقوق خصوصی را انتخاب می کنم..... خب ترم 7 هستیم و آرام آرام به پایان تحصیلات دوره کارشناسی نزدیک می شویم...برخی از دوستان در این ترم فارغ التحصیل می شوند که برایشان در زندگی و شغل آینده شان آرزوی موفقیت می کنم...به سلامتی، دانشگاه آزاد آبادان اولین گروه فارغ التحصیل رشته حقوق خود را امسال روانه خواهد کرد... چه افتخاری.... ما اولین دانشجویان حقوق دانشگاه آزاد آبادان بودیم...

                   به افتخار دانشجویان ورودی 85 حقوق هوراااااااا

                    اسماعیل آهنج

نوشته شده در سه شنبه نوزدهم آبان 1388 توسط اسماعیل آهنج | لينك ثابت |

 الذین اذا اصابتهم مصیبه قالوا انا لله و انا الیه راجعون((۱۵۶)) اولئک علیهم صلوات من ربهم و رحمه و اولئک هم المهتدون((۱۵۷))          سوره مبارکه بقره

سلام دوست خوبم ِحسین جان عزیز...

 چه زود از بین ما رفتی و محفل دوستان را از خوبی های تمام نشدنی ات بی نصیب گذاشتی... هنوز که به صندلی های کلاس دانشگاه می نگرم، جای خالی تو آهی سوزناک از نهادم برمی آورد و قلبم مالامال از درد می شود.... حیف و صد حیف که قدر تو را ندانستیم و ساده از کنار سادگی هایت گذشتیم...یادش به خیر، روز اول که تو را در دانشگاه دیدم با خودم گفتم این پسر با این هیکل و یال و کوپال را چه کسی حریف است ولی چه زود فهمیدم که در ورای این هیکل رشید، قلبی مهربان و رئوف وجود دارد که در فرهنگ لغاتش کینه و حسد را جایی نیست... اف بر این دنیا که چه زود تو را از ما گرفت... و چه زیبا درد را تو معنا کردی آنگه که در تمام این سال ها مشقت بیماری را با تمام وجود حس کردی  بی آن که کسی بداند "کبد"ت در حقت کوتاهی می کند...درد کشیدی ولی دم نیاوردی...زجر کشیدی ولی به جز خالق هستی کسی را سزاوار درددل نیافتی.... و تحمل را برایمان معنا کردی آنگه که ما با ساده ترین بیماری  زمین و زمان را باخبر و متهم می کنیم...حسین جان کلاس های دانشگاه دیگر برای من هیچ جذابیتی ندارد چرا که عطر خوش بوی وجودت را دیگر در هیچ کلاس درسی نمی توانم بیابم...حسین جانم بیا بببین دوستانت چگونه حسرت تکرار لحظات با تو بودن را می کشند... حالا تو زیر خروارها خاک راحت و آسوده خوابیده ای و داغی را بر دلمان نهاده ای که تا سال های سال سوز آن قلب و جانمان را می سوزاند... خدایا از هر که می پرسم می گوید حسین یک بار هم صدایش را بر کسی بلند نکرد...حسین به هیچ کسی ناسزا نگفت...حسین پشت سر کسی غیبت نکرد... حسین جان یکی از دوستان از تو خاطره ای تعریف می کند و می گوید: روزی به حسین گفتم یعنی می شود این ۴ سال زودتر تمام شود و لیسانس حقوق را بگیریم و تو در جواب گفته ای "گرفتن مدرک مهم نیست مهم رستگاری در پیشگاه خداست"...

خداوندا روح دوست خوبم را قرین رحمتت بفرما              آمین 

 خداوندا ما به جز خوبی از وی چیزی ندیدیم پس تو هم با وی

خوبی کن.  آمین  

 خداوندا به ما و خانواده اش صبر جمیل عطا بفرما          آمین   

"حسین جان" روحت شاد 

                                                    حلالمان کن

              کسی که به دوستی با تو افتخار می کند : اسماعیل آهنج

نوشته شده در سه شنبه دوازدهم آبان 1388 توسط اسماعیل آهنج | لينك ثابت |